home
LIGU.RE

destornâ

(hist. destōrnâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 309.

  • v. a. Distrarre, Distorre, Distogliere, Sviare, Disviare, Sconcertare, Sturbare, ecc.

Neighbouring lemmas: destituçion; destomagâ; destomagoso; destonâ; destonaçion; destornâ; de strangoggion; de stranio; destrascio; destrigâ; destrue.