bugattâ
(hist. bûgattâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 154.
- v. a. Burattare, Abburattare: Separare col buratto o frullone la crusca dalla farina, e divider questa in vari gradi di finezza.
Neighbouring lemmas: boga; bogâ; bugâ; bugaixe; bugatta; bugattâ; bugatteua; bugattiña; bugatto; boggibreiga; boggeu.