ben arrangiou
(hist. ben arrangiôu)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 127.
- add. Ben acconciato o acconcio, Acconcio pel dì delle feste, vale Ridotto a mal termine e simili.
Neighbouring lemmas: ben accomodou; benarda; benardâ; benardon; ben armou; ben arrangiou; ben arrivou; ben ben; ben ciantou; ben complesso; ben con ben.