amalgamâ
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 36.
- v. a. Amalgamare. T. chim. Combinare il mercurio con un metallo; e per similit. Mettere insieme alla rinfusa cose diverse.
Neighbouring lemmas: à maggia; à magnæ; a-a magnæra; a-a mainesca; à malapeña; amalgamâ; à mamma; à man; a-a man; à man à man; a-a manciña.