abbrutîse
(hist. abbrûtîse)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 8.
- n. p. Abbrutirsi: Comunem. usasi per istupidire, Divenir come insensato, fatuo, stolido, ecc.
Neighbouring lemmas: abbrivâse; abbrivo; abbrummou; abbrustolî; abbrutio; abbrutîse; abbugnou; abborrascou; abdicâ; abdicaçion; a-a bellamegio.