çenâ
Source: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 209.
- v. n. Cenare: Far quel pasto che chiamasi Cena, Mangiare da sera la cena.
Neighbouring lemmas: celestin; celia; celiâ; celidonia; celo; çenâ; çeneasso; çenee; çeneen; çeneeta (andâ in); çenetta.