à meza bocca
(hist. a meza bōcca)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 39.
- A mezza bocca. Posto avv. col v. Parlare, vale Parlare copertamente, senza lasciarsi bene intendere.
Neighbouring lemmas: amen (inte un); à meno che; a mente; à menuo; à me paei; à meza bocca; à meza gamba; à meza lamma; à mëzaneutte; à mez’asta; à meza stradda.