home
LIGU.RE

à brancæ

(hist. a branchæ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 9.

  • A brancate, A manate. Posto avv. vale Tanta materia quanta si può tenere in una mano; e per estens. In gran copia.

Neighbouring lemmas: abòrto; abötio; à botti; à bòtto (accattâ); à braghetton (pòrta); à brancæ; à brasse; à brassetto; à braçç’armi; à brasse averte; à bregafòlla (ponto).