zazzun
(stòr. zazün)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 542.
- Digiuno, il digiunare.
Voxe vexiñe: zærbia; zærbo; zaine!; zänellin; zazzunâ; zazzun; zeâ; zebibbo; zembetto; zembo; zemî.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!