sussuratô
(stòr. süssüratù)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 490.
- Susurratore, susurrone, che susurra, chi semina discordie, commettimale, perturbatore.
Voxe vexiñe: sussâ; sussa!; sosseu; susson; sussoin; sussuratô; sussuro; sosta; sostegnuo; sottaña; sottesto.