intrâ
LIGU.RE

stracoâ

(stòr. straccuâ)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 475.

  • Rigettare, essere rigettato alla riva.

Voxe vexiñe: stölon; stracchin; stracòllo, tracòllo; stracòlla; straccoâ; stracoâ; straccoou; stradda; stradeutta; strafaläio; strafoâ.