stangâ
(stòr. stangà)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 473.
- Stangata, colpo di stanga.
Voxe vexiñe: stallo de carne; stamanæa; stamegna; stampia; stanga; stangâ; stanga di fideæ; standardin; stansa scua; stazza; stazzâ.