stagno
(stòr. stagnu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 471.
- Stagno, metallo duttile, bianco argenteo più tenace del piombo. Òmmo stagno, uomo assennato, fermo, costante, stabile.
Voxe vexiñe: stacchin; staggio; stagnâ; stagnæa; stagnin; stagno; stagnon; stallê; stallia; stallio; stallo.