spionâ
(stòr. spiunâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 466.
- Spiare, andare investigando i segreti altrui, far la spia.
Voxe vexiñe: spippoo, spippo; spiritositæ; spiscioelâ; spiscioelo; spirito de vin; spionâ; spòrta; spòrto; spòrze; sprangâ; spranga.