intrâ
LIGU.RE

serenon

(stòr. serenùn)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 444.

  • Gazza marina, sorta d’uccello.

Voxe vexiñe: serapicco; çercâse e pruxe; çercion; çercetto; serena; serenon; seretta; serreua; çerin; çeriòtto; çernagge.