seatê
(stòr. seaté)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 437.
- Setajuolo, facitore e venditore di lavori di seta.
Voxe vexiñe: scuo; scusâ; çê; çê da bocca; seâ; seatê; secca; seccaeso; seccata; secoadrâ; secondin.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!