scciuppon de cianze
(stòr. shciüppun de cianze)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 453.
- Il prorompere improvviso di pianto.
Voxe vexiñe: scciuppasso; scciuppetta; scciuppettâ; scciuppetto; scciuppeua; scciuppon de cianze; scciuppon de rie; siâ; sia da canne; siassâ; siassê.