intrâ
LIGU.RE

rudego

(stòr. rüdegu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 395.

  • Ruvido, che non ha superficie pulita e liscia, altrimenti scabro, scabroso, aspro, ronchioso, grezzo, rozzo; per metafora, scortese, villano, zotico.

Voxe vexiñe: ròtolo; rua; rubbo; roccâ; rocca; rudego; roeta; roetta da ravieu; roetta do speron; ruga; roggiâ.