intrâ
LIGU.RE

piggiâ o pellisson

(stòr. piggiâ u pellissun)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 344.

  • Pigliare il rancidume, divenir vieto. Divenir vieto, diciamo della farina quando ha acquistato, cattivo odore e sapore per esser macinata da molto tempo.

Voxe vexiñe: piggiâ o laccion; piggiâ o legno; piggiâ o liscio; piggiâ un pontapê; piggiâ o paggeu; piggiâ o pellisson; piggiâ o petto; piggiâ o ponto; piggiâ o ponto avanti; piggiâ o porpo; piggiâ o reverso.