paravento
(stòr. paraventu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 323.
- Ventola, imposta unica ed esteriere di finestra.
Voxe vexiñe: parapêto; parapiggia; parasartie; parasô; paratia; paravento; pareggio, pægio; parentou; parisseua; parisseua mostascetti; parissoin.