intrâ
LIGU.RE

musa

(stòr. müsa)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 295.

  • Cornamusa, piva, strumento musicale da fiato, composto di un otre e di tre canne, una per dargli fiato, e l’altre due per sonare.

Voxe vexiñe: mortaletto; mortin; mortöio; moro; moron; musa; musagrande; muzao; mosca; moscardin; moscezzâ.