montagnâ
(stòr. muntagnà)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 294.
- Montanaro, uomo di montagna.
Voxe vexiñe: monega; moneghetta; moneghette; moneghiña; montâ; montagnâ; muou; mora; morcia; moriagio; morbin.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 294.
Voxe vexiñe: monega; moneghetta; moneghette; moneghiña; montâ; montagnâ; muou; mora; morcia; moriagio; morbin.