intrâ
LIGU.RE

macaia

(stòr. maccaia)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 263.

  • Aria umida. A Lucca, chiamasi dolciora.

Voxe vexiñe: mâ do scimion; mâ peguin; mâ porchin; macâ; maccacco; macaia; maccaroin; maccatua; macchetto (à); maccia; macciou.