imbroncâ
(stòr. imbruncâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 230.
- Pigliare il broncio. Imbronciare, incaparsi, intestarsi di una cosa.
Voxe vexiñe: imbròggi; imbròggio; imbroggiâ; imbroggion; imbrummo; imbroncâ; imbroncâse; imbrunî; imboccâ; imboccatua; imbuscioâ.