intrâ
LIGU.RE

imbottî

(stòr. imbuttî)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 231.

  • Imbottire, intelucciare, riempire vesti, panni, coltri, o simili cose di cotone, bambagio, lana od altro. Ovattare, mettere l’ovatta ai panni. Figuratamente ubbriacare; voce del volgo. Imbottîse, ubbriacarsi.

Voxe vexiñe: imbroncâse; imbrunî; imboccâ; imboccatua; imbuscioâ; imbottî; imbottio; imbottitua; imbozzonou; imbuo; immanettâ.