intrâ
LIGU.RE

fâ scoffia

(stòr. fâ scuffia)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 176.

  • Termine di marineria, far cappotto, far cappello, rovesciarsi del bastimento sicchè resti la chiglia sopr’acqua.

Voxe vexiñe: fâ santa nettezziña; fâ sappa; fâ çeppa; fâ scentâ o laete; fâ sciampradda; fâ scoffia; fâ stocchi; fâ tanti squæxi; fâ tippe tappe; fâ töa; fâ toetta.