fâ imbrummo
(stòr. fâ imbrümmu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 174.
- Fare impaccio, impedimento.
Voxe vexiñe: fâ fogonadda; fâ gambetta; fâ gazzæa; fâ ghignon; fâ i fratti; fâ imbrummo; fâ i mori; fâ l’armoassa; fâ legne; fâ l’erbo; fâ l’euggin.