intrâ
LIGU.RE

fâ fiasco

(stòr. fâ fiascu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 174.

  • Fare sbaglio, ingannarsi, riuscir male in qualche affare, è anche dell’uso far fiasco.

Voxe vexiñe: fâ e denonzie do matrimònio; fâ e ficche; fâ e fòsse pe-a vigna; fâ erzua; fâ faciasse; fâ fiasco; fâ filecche; fâ fogonadda; fâ gambetta; fâ gazzæa; fâ ghignon.