desustro
(stòr. desüstru)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 158.
- Distruttore, dissipatore.
Voxe vexiñe: destomagâ; destomagoso; destonâ; desurpâ; desurpo; desustro; desvalixâ; desviâ; desvirâ; desvittou; dettaglio, in dettaglio.