derluiu
Vivagna: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 150.
- Piena, voce del contado, soprabbondanza d’acqua, ne’ fiumi cagionata da pioggia o da neve strutta.
Voxe vexiñe: derenâ; derenâse; derenòu; derfinèa; derissâ; derluiu; derollâ; derüâ; derüu; derüu d’ægua; desandiâ.