ciötâ
(stòr. ciotà)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 119.
- Ugnata, graffiatura.
Voxe vexiñe: ciöso; ciossâ; ciòssa; ciosson; ciöta; ciötâ; ciù; ciugiaña; ciocco; ciuffo rosso; ciummasso.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!