asccianâ
(stòr. ashciannâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 29.
- Appianare, far piano.
Voxe vexiñe: ascurtî; asgheiâ; asgreiâ; asgrezzâ; à sguasso; asccianâ; asmorsâ; à scciattapansa; asmuggiâ; asmuggiâse; aspa.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 29.
Voxe vexiñe: ascurtî; asgheiâ; asgreiâ; asgrezzâ; à sguasso; asccianâ; asmorsâ; à scciattapansa; asmuggiâ; asmuggiâse; aspa.