ammermâ
(stòr. amermâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 15.
- Menomare, scemare, diminuire, voce del volgo.
Voxe vexiñe: amätâ; ambo; amê; à meitæ; ammenestrâ; ammermâ; à mèzasta; amezzâ; ammiâ; ammiadô; ammaccâ.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!