intrâ
LIGU.RE

amanou1

(stòr. amanòu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 14.

  • Manovale, chi serve al muratore.

amanou2

(stòr. ammanòu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 15.

  • V. Amanou.

Voxe vexiñe: amandoa; amandoeta; amandoin; amandootto; amannaman; amanou; amantexello; amantiggi; amantiggiâ; amantiggia do böme; amaotise.