intrâ
LIGU.RE

accoinou

(stòr. accuinòu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 6.

  • Annebbiato, guasto dal melume, affato, e dicesi delle frutta.

Voxe vexiñe: accriccou; accoattâ o læte; accobbiâ; accocciâse; accuggeita; accoinou; accomandeua; accompâ; acconsâ; acconsa; accoppâ.