accoinou
(stòr. accuinòu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 6.
- Annebbiato, guasto dal melume, affato, e dicesi delle frutta.
Voxe vexiñe: accriccou; accoattâ o læte; accobbiâ; accocciâse; accuggeita; accoinou; accomandeua; accompâ; acconsâ; acconsa; accoppâ.