intrâ
LIGU.RE

öfeuggio

(stòr. ofeuggiu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 306.

  • Alloro, lauro, albero ramoso sempre verde.

Voxe vexiñe: oegiñe de scarpe; oëtâ; oeta; oexin; oexin de pan; öfeuggio; offiçieu; oinâ; oiva; oivâ; ommetti.