à doggio
(stòr. a duggiu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 7.
- A doppio, suono di due o più campane, che suonino insieme: Sunnâ à doggio, sonare il doppio.
Voxe vexiñe: à dòsso e bordòsso; à dreitua; addobbâ; adobbo; adoggiâ; à doggio; æa; a-e curte; æga; ægua; æguou.