venatua
(stòr. venatûa)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 287.
s. f. venatura, screpolatura.
Voxe vexiñe: vellutin; vellutou; velocitæ; venalitæ; venardì; venatua; vende; vendegna; vendegnâ; vendia; vendicâse.