intrâ
LIGU.RE

vegia

(stòr. vëgia)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 286.

s. f. donna vecchia || vorpe —, uomo scaltro.

Voxe vexiñe: vegetta; vegette; veggea; veggia; veggiâ; vegia; vegio; vegiòrnia; veglion; vegnî; vëi.