vegia
(stòr. vëgia)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 286.
s. f. donna vecchia || vorpe —, uomo scaltro.
Voxe vexiñe: vegetta; vegette; veggea; veggia; veggiâ; vegia; vegio; vegiòrnia; veglion; vegnî; vëi.