uditô
(stòr. ûditô)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 283.
s. m. uditore.
Voxe vexiñe: tuvio; ubbidî; ubbidiensa; udiensa; udio; uditô; uëgiña; uëgion; uffiziâ; uffizialitæ; uffo (à —).
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 283.
Voxe vexiñe: tuvio; ubbidî; ubbidiensa; udiensa; udio; uditô; uëgiña; uëgion; uffiziâ; uffizialitæ; uffo (à —).