triplicâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 281.
v. a. triplicare.
Voxe vexiñe: trinciâ; trinciante; trinitæ; trionfâ; trionfo; triplicâ; tripoli; trippa; trippâ; trippin; trippon.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!