sfortuña
(stòr. sfortûnn-a)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 252.
s. f. sfortuna, disdetta.
Voxe vexiñe: sfiddâ; sfinio; sfoddrâ; sfogâ; sfoggiâ; sfortuña; sfortunnou; sforsâ; sfòrso; sfrattâ; sfratto.