intrâ
LIGU.RE

sentio

(stòr. sentïo)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 250.

p. p. sentito, udito || unna cösa mai —a, una cosa inaudita.

Voxe vexiñe: sentê; sentensa; sentençiâ; sentî; sentiña; sentio; sento; sentô; sentogambe; senturin; separâ.