seia1
(stòr. séia)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 250.
s. f. sera || in sciô fâ da —, sull’imbrunire.
seia2
(stòr. séia)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 250.
s. f. cera (v. çeia).
Voxe vexiñe: seguî; seguitâ; seguito; seguo; segurtæ; seia; seialacca; seiaña; seiçento; seiga; seighe.