sbancâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 237.
v. a. sbancare (levare il banco a uno, al gioco).
Voxe vexiñe: sbagliâ; sbaglio; sballâ; sballou; sbalordî; sbancâ; sbandâ; sbandellou; sbarassâ; sbarbâ; sbarbao.