santo
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 236.
agg. e s. santo || fâ o — à un, derubar uno, svaligiargli la casa; ingannar uno, fargli la festa.
Voxe vexiñe: santetto; santificâ; santificaçion; santiscimo (o —); santitæ; santo; santo matrimeleuio; santoniña; santorin; santuäio; sançion.