særa
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 234.
s. f. sega || serra (per le piante) || pesce sega.
Voxe vexiñe: sacrati (tiâ zu di —); sacrificâ; sæ; sæa; sæe (da caegæ); særa; særa særa; særciâ; çærcio; çærne; særo.