intrâ
LIGU.RE

ritençion (d’oeña)

(stòr. ritenzion (d’oenn-a))

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 228.

s. f. dissuria, stranguria.

Voxe vexiñe: ritegnî; ritegno; ritegnua; ritenscion; ritentiva; ritençion (d’oeña); ritirata; ritoccâ; ritocco; ritornâ; ritorno.