intrâ
LIGU.RE

ritegnua

(stòr. ritegnûa)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 228.

s. f. ritenuta; detrazione.

Voxe vexiñe: risurreçion; ritardâ; ritardo; ritegnî; ritegno; ritegnua; ritenscion; ritentiva; ritençion (d’oeña); ritirata; ritoccâ.