ripugnâ
(stòr. ripûgnâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 227.
v. n. ripugnare, muovere a sdegno.
Voxe vexiñe: riprodue; riproduçion; riprovâ; riprovaçion; ripudiâ; ripugnâ; riputaçion; risâ; risæa; risarçî; risata.